9°C
Scattered clouds

Hoeve Engelenburgh: een plek voor het leven

Je baan opzeggen, een grote lening aangaan en je privéleven opgeven om je droom na te leven – dat is nogal wat. Ellen en Ralph Burgemeestre deden het: ze verkochten hun huis om in een oude boerderij plek te bieden aan (jong)volwassenen met een verstandelijke beperking. Een gouden besluit waarmee ze zichzelf en velen om hen heen zielsgelukkig maakten. Ellen vertelt graag over de plek waar ze zich met hart en ziel aan verbonden hebben.

Plaats van ontmoeting

Hoeve Engelenburgh groeide in tien jaar tijd uit tot een ontmoetingsplek. “Hier krijgen jongeren de ruimte om te zijn wie ze zijn. Daar is niets zweverigs aan. In mijn werk als leerkracht in het speciaal onderwijs zag ik dagelijks hoe kinderen worstelen met zichzelf en de eisen die de leermethoden aan hen stellen, omdat notabene ikzelf dat van hen vraag. Dat kan anders, maar niet in het huidige leersysteem. En zo groeide ik, samen met mijn man Ralph, die beeldend kunstenaar is en ook op De Alk werkte, naar het concept van Hoeve Engelenburgh. Dat wist ik destijds nog niet, want toen we begonnen, hadden we geen vastomlijnd plan van hoe het eruit moest komen te zien. We wisten alleen dat we het anders gingen doen. Dat is gelukt. En hoe – we zijn hier nog elke dag heel gelukkig mee!”

Paradijs

Paarden, kippen, moestuin, atelier, winkel, theetuin – Hoeve Engelenburgh heeft het allemaal. “Dit noem ik dan ook ons paradijs. Het is hier zo prachtig. Niet alleen vanwege de locatie, want juist ook de invulling ervan maakt het compleet. Momenteel wonen hier acht mensen en momenteel wordt er gewerkt aan nog acht nieuwe appartementen. Deze plek is er om te delen. En van delen word je blij, dat ervaar ik dagelijks.”

“Natuurlijk is het hier ook hard werken. Al die dieren vragen aandacht, net als de moestuin, het onderhoud van de boerderij, het uitwerken van nieuwe dingen enzovoorts. Daar zetten we samen de schouders onder: de bewoners en de medewerkers. Er is een vast dagschema dat gedicteerd wordt door het verzorgen van de dieren. Daar beginnen we de dag mee.”

Naast het werk hebben de bewoners ook activiteiten waar ze plezier in hebben en veel van leren. “Ze kunnen hier paardrijden, muziek maken en theater maken, om maar eens iets te noemen. Ze leren omgaan met elkaar, met dieren, met publiek, met materialen enzovoorts. Bij alles is het plezier en tempo van de bewoner leidend. Geen stress, wel passende bezigheden, is ons motto. En ja, uiteraard zitten er wel voorwaarden aan: een succes boeken lukt alleen als je je ervoor inzet. Onze insteek is: als dat een feestje voor je is, leer je het meest!”

Open

Hoeve Engelenburgh is een open plek waar je zo even langs kunt. “Die openheid vinden we heel belangrijk. Het past bij ons uitgangspunt dat alles in de maatschappij hier samenkomt. Passanten vinden hier vinden hier bijvoorbeeld een mooie pauze tijdens hun fietstocht. In de theetuin is onze eigengemaakte appeltaart een groot succes, en in de winkel vinden ze mooie (cadeau)dingen die we hier zelf maken. Daarnaast is dit ook een plek waar mensen even op adem kunnen komen, bijvoorbeeld vanwege een burn-out. Hen zetten we bij de vrijwilligers in voor werk waar ze plezier in hebben. Ook dorpsbewoners zijn betrokken bij de hoeve. En ouders kunnen gewoon op bezoek bij hun kinderen en we zijn er voor hen als ze vragen hebben. We zijn er hier voor elkaar, dat is het idee. Daar maken we graag tijd en ruimte voor.”

Toekomstproof

Zowel de bewoners als de dieren krijgen een plek ‘voor het leven’ bij Hoeve Engelenburgh’. “We verbinden ons aan elkaar, dus we nemen alleen afscheid als het leven stopt. Als je zo met elkaar optrekt, ga je van elkaar houden, dat geldt voor mens en dier. We vormen eigenlijk een groot gezin.” Toch wordt Hoeve Engelenburgh in de komende tijd wat meer losgekoppeld van het privéleven van Ellen en Ralph. “Tot nog toe zit dat allemaal in elkaar verweven, maar we worden natuurlijk wel een dagje ouder. Met de twee vaste krachten die we in dienst hebben, zijn we bezig om Hoeve Engelenburgh ‘toekomstproof’ te maken. Ik kan het me nu nog niet voorstellen, maar er komt natuurlijk een dag dat wij met pensioen gaan. We werken er naar toe dat Hoeve Engelenburgh dan gewoon doorgaat, met behoud van het gedachtengoed: een minimaatschappij waar je mag zijn wie je bent.”

www.engelenburgh.net

Wees sociaal, deel lokaal!

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp

Voor meer informatie, bezoek onze Facebook pagina!

Heeft u ook een mooi verhaal?

Tip onze journalisten!

Wij vertellen graag uw verhaal. Stuur uw artikel met goede kwaliteit beeldmateriaal op naar: redactie@mediain.nl